ต่อไปคือสิ่งที่อยากจะบอกแบบพอสังเขป…นะจ๊ะ

1.เพื่อความไม่ประมาท เอริค เทน ฮาก ยังคงจัดทีมชุดใหญ่ลงทำศึก โดยเปลี่ยนผู้เล่นตัวหลักแค่ 2 ตำแหน่งเท่านั้น คือให้ ทอม ฮีตัน เฝ้าเสาแทน ดาบิด เด เคอา และส่ง อเลฮานโดร 

การ์นาโช่ ลงกระชากแทน มาร์คัส แรชฟอร์ด

ส่วน คริสเตียน เอริคเซ่น ที่เจ็บยาวเป็น เฟร็ด ที่ได้ลงตัวจริงแทน

ความจริงเปลี่ยนทีมมากกว่านี้ก็ได้นะครับ ขอบอก เพราะนัดแรกตุนเอาไว้เยอะถึง 3 ประตู ยกตัวอย่างเจ้าหนู ค๊อบบี้ ไมนู ที่น่าได้ลง เพื่อพัก บรูโน่ แฟร์นันด์ส หรือ ฟากุนโด้ เปยิสตรี้ ในตำแหน่งหน้าขวา ขณะที่ แฮร์รี่ แม็กไกวร์ ก็ไม่ได้แย่ถึงขนาดลงตัวจริงไม่ได้

แต่เข้าใจว่า เอริค เทน ฮาก คงไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้วว่าจัดทีมเน้นๆ แบบนี้ ลูกทีมคงไม่ล้าเกินไป 

โอเคย์…ว่ายังไงก็ว่าตามกัน

2.แม้จะชนะในเกมแรกถึง 3-0 ทว่าผู้เล่นพันธุ์อสูรก็ไม่ได้เล่นเหยาะแหยะอะไรนะครับ เพียงแต่ไม่จำเป็นต้องเร่งเครื่องหรือโหมกระหน่ำ รวมถึงระมัดระวัง ไม่ให้เสี่ยงต่ออาการบาดเจ็บ

พวกเขาเล่นเป็นระบบ ไม่มีอะไรต้องตำหนิ เพราะรูปเกมเหนือกว่า ครองบอลบุกมากกว่า หาโอกาสทำลายตาข่ายได้มากกว่า 

ขณะผู้มาเยือนที่ไม่มีอะไรจะเสียก็ไม่มีคุณภาพเพียงพอที่จะกดดันเจ้าถิ่น

3.ครึ่งแรกอาจจะดูเนือยๆ ไปนิด แต่ก็เข้าใจได้ไม่ยากว่าเพราะอะไร

…ว่าแล้วผู้ชมทางบ้านที่มีอาการทางจิตเล็กน้อยอย่างผมก็แอบ ‘คิดชั่ว’ ด้วยลุ้นให้ ฟอเรสต์ ทำประตูนำก่อน เผื่ออัตราความเมามันจะสูงขึ้นบ้างในยามวิกาล

เกมรุกของ แมนฯ ยูไนเต็ด มีชีวิตชีวามากขึ้นทันตาเห็น เมื่อมาร์คัส แรชฟอร์ด, อ็องโตนี่ มาร์กซิยาล และเจดอน ซานโช่ ถูกส่งลงมาประมาณนาทีที่ 60

เหตุเพราะประสานงานกันได้ดีกว่า มิหนำยังเชื่อมต่อกับ บรูโน่ แฟร์นันด์ส ได้ดีกว่า 3 ประสานชุดแรกที่ประกอบด้วย เวาท์  เวกฮอร์สต์, อเลฮานโดร การ์นาโช่ และอันโตนี่

หลังจากนั้นไม่นานก็ทำประตูขึ้นนำ 1-0 ได้สำเร็จเป็นตอกย้ำว่าเข้าไปชิงชนะเลิศอย่างแน่นอน

4.ที่น่าโมโหพอๆ กับหงุดหงิดตามง่ามนิ้วมือและง่ามนิ้วเท้าคือการเป่านกหวีดของผู้ตัดสินที่ปล่อยเกมมากเกินไปจนอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าจะมีผู้เล่นบาดเจ็บ

หลายจังหวะที่ผู้เล่นของ แมนฯ ยูไนเต็ด ควรจะได้ฟาวล์ พี่แกกลับเอาหูไปนาเอาตาไปไร่ซะอย่างนั้น แบบนี้เกมมันก็จะทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ นะ

พลันก็เผลอสบถออกมาเป็นภาษามอนเตเนโกร 1 ที ตอนตี 3 กว่าๆ 

‘พ่องตาย…ไอ้ SUS’